همایشی در ارتباط با بحران آب در آموزش و پرورش ناحیه 2 تبریز به مورخه 14 اسفند 93 برگزار شد. اینجانب نیز مقاله ای تحت عنوان "بحران آب از دیدگاه جامعه شناختی" ارایه کردم . در ابتدای این مقاله مطلبی ادبی-فلسفی درباره آب نوشته بودم که مناسب دیدم در اینجا آن را بیاورم

رحیم زایرکعبه-دانشجوی دکترای جامعه شناسی

آب موجودی همچو آدم

-        می دانیم که آدمی اشرف مخلوقات هست و لایق سجده فرشتگان؛ آب نیز موجودی همچو ما آدمیان هست و سزاوار احترام و ستایش.

-        هم چنان که آدمی از دو عنصر متضاد الهی و حیوانی ترکیب شده، آب نیز به لحاظ شیمیایی از دو عنصر قابل اشتعال یعنی هیدروژن و اکسیژن ترکیب شده است؛ اما با وجود این یک ماده غیرقابل اشتعال و مهار کننده آتش است.

-        هم چنان که آدمی هم موجودی زمینی است و هم آسمانی است؛ آب نیز هم موجودی زمینی است و هم آسمانی. در زمین به شکل آب، یخ و مه و در آسمان به شکل برف، باران، تگرگ و بخار.

-         هم چنان که آدمی که نیست و نابود نمی گردد و از جهانی به جهان دیگر منتقل می شود؛ آب نیز محو و نابود نشده، بلکه در چرخه طبیعت  از حالی به حال دیگر تبدیل می شود، از آب به یخ از یخ به آب، از آب به بخار و از بخار به باران.

-        هم چنان که آدمی نیست و نابود نمی گردد؛ بلکه بعد از خود باقیات و صالحات به جا می گذارد؛ آب نیز  نیست و نابود نشده، بلکه سالیان بعد درختانش، میوه های شیرین می دهند.

-        هم چنان که آدمیان قوی و قدرتمند، شکستی برایشان وجود ندارد و در مقابل شرایط مختلف، خود را تغییر می دهند، آب نیز چنین وضعیتی دارد، در شرایط طبیعی به شکل آب درآمده، خیلی آرام و منعطف می شود؛ در شرایط سرد و زمستانی، نه تنها کم نیاورده و منقبض نمی شود؛ بلکه به شکل یخ گردن فرازی نموده و منبسط می شود؛ در شرایط گرم و تابستانی نیز در مقابل گرمای عشق و محبت به بخار تبدیل شده، جان خود را ایثار نموده به آسمان عروج می نماید.

-          با عروج به  آسمان، باز با تغییر خود بر شرایط آنجا نیز غالب می گردد. تا وقتی که گرمای عشق و محبت نثار او می گردد خود را پَرپَر نموده به شکل ابر در می آید؛ اما وقتی از گرمای عشق و محبت خبری نیست به شکل باران درمی آید و در نهایت وقتی هوا خیلی سرد و غیر قابل تحمل می گردد به شکل برف و تگرگ به زمین نزول می کند.

-        هم چنان که آدمی فطرتا موجودی پاک و الهی است ولی با گناهانش آلوده و شیطانی می گردد، آب  نیز ذاتاً زلال و پاک است، خصوصا زمانی که در آسمان مسکن گزیده، اما وقتی به زمین نزول می یابد و همنشین بدان و خس و خاشاک می گردد به شکل فاضلاب، گندآب، مرداب و تالاب و پساب در می آید؛ اما او باز نا امید نبوده و در زیر زمین خود را تزکیه و تصفیه نموده باز به شکل پاک و الهی اش برگشته از چشمه ای سر برمی آورد و زمینی را آباد و سرسبز می سازد.